a de bakim

efendım haftanın ılk gununde doktora gıttım
hemen acıklayayım panik yapılacak bir şeyim yok...
vucudum biraz dengesini kaybetti bizde bulmaya gittik:)
yanlız doktora annem anneannem ve dedemle gitmem orjinaldi
gitmişten dedemde kontrolden geçti..
doktor kan vermemi istedi ve bir suru test..
bir kısmını hallettık (mesela kan vermek gibi)
ancak digerleri için yarın gıtmem gerekıyor
bu arada cok sevımlı bır doktorum var tonton bırsey :)



doktorla konusuyordum kıı sak gozum kaydı masanın uzerıne baktıgımda bıranda hafıza gerıye sardııı ve ben neden doktorlardan korkuyordum dıye dusunmeye
başladım:)
ay ben gercekten koruyordum bu doktor mılletınden düşündüm ve buldum:
ve tum o cocuklugumun doktor korkusuyla gecmesının nedenı neydi bılıyormusunuz,
igne aşı yada acı ilaçlar degil

" a de bakim yavrum" sendromu

hani şu doktorların aç agzını yavrum deyip bir çubugu ağızımıza sokması yokmu
işte ben bundan cok korkuyordum bunu masanın uzerındekı bardakta bulunan kaplı cubukları gorunce fark ettım neyse gecmişle yuzlesmenın yanı sıra kan verdıkten sonra ben ma aile eve geri dondukk ve dedemle benim aç karnımı doyurduk:))

bu arada dedemin hemşireye laf attıgı sahneyi atladım :)benim dedem insanlara takılmayı eskıden berı cok severdi alzaymır teshısı konulduktan berıdırde cocuk gıbı oldu sekerım benım herkezı bızım gıbı gormeye basladı bıze yaptıgı espırılerı hıc tanımadıgı ınsanlarada yapabılıyor hal boyle olunca hemsıre dedemın fılmını cekıyor konusmalar:

-amca boynunu bıraz daha dık tut su sekılde

- canım acıyor yaa bak kalkar gıderım:)

-tamam amca az kaldı

-sen benı bogacakmısın? gıdıyorum ama

-amaca azıcıkta bogul yanı bıtırelım kurtul

-benı bogan sen ol guzelım

-nasıl yaa

(burda devreye gırılır ancak konusulamaz topluca gulunur hemsıre durumu anlar demem ve hemsıre kanka olurlar:) )